قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول چه تأثیری بر قرارداد مشارکت در ساخت دارد؟
قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول چه تأثیری بر قرارداد مشارکت در ساخت دارد؟
قرارداد مشارکت در ساخت معمولاً با هدف تخریب بنای قدیمی، احداث ساختمان جدید و تقسیم واحدهای ساختهشده میان مالک و سازنده منعقد میشود. در چنین قراردادی، ارزش زمین، هزینه ساخت، تعهدات طرفین و حقوق مربوط به واحدهای آینده مطرح است؛ بنابراین، هر اشتباه در تنظیم یا ثبت قرارداد میتواند اختلافات مالی و حقوقی مهمی ایجاد کند.
با تصویب قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، توجه به نحوه ثبت قراردادهای مرتبط با املاک اهمیت بیشتری پیدا کرده است. یکی از نکات مهم این قانون، اصلاح تعریف «پیشفروش ساختمان» است؛ بهگونهای که قرارداد مشارکت مالک رسمی زمین با شخص دیگر برای ساخت نیز در تعریف قانونی پیشفروش ساختمان قرار گرفته است. این اصلاح در ماده ۱۵ قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول آمده است.
اما یک نکته مهم وجود دارد: نباید زمان اجرای همه احکام این قانون را یکسان فرض کرد. زمان اجرای ماده ۱ و ضمانتاجراهای آن به مقررات انتقالی قانون و وضعیت ملک، از جمله تاریخ صدور سند مالکیت حدنگار، بستگی دارد. در ادامه، موضوع را با تفکیک این موارد بررسی میکنیم.
۱. قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول چیست؟
این قانون با هدف تقویت ثبت رسمی معاملات و حقوق مربوط به املاک تصویب شده است. مطابق ماده ۱، پس از تحقق شرایط زمانی مقرر در قانون، برخی اعمال حقوقی مربوط به اموال غیرمنقول، از جمله پیشفروش ساختمان و تعهد به انجام اعمال حقوقی مشخصشده در آن ماده، باید در سامانه ثبت الکترونیک اسناد به ثبت برسند.
اهمیت این حکم در آن است که در محدوده شمول و پس از آغاز اجرای ضمانتاجرای مربوط، ثبتنکردن عمل حقوقی میتواند آثار بسیار جدی داشته باشد؛ از جمله اینکه دعاوی و ادله مربوط به آن، در بخشهایی که مشمول ماده هستند، در مراجع قضایی، شبهقضایی و داوری قابل استماع نباشند. قانون برای دعوای استرداد عوض یا عوضین حکم جداگانهای پیشبینی کرده است.
بنابراین، موضوع صرفاً داشتن یک نوشته یا امضای طرفین نیست؛ بلکه باید بررسی شود که قرارداد موردنظر از نظر قانونی چه ماهیتی دارد، مشمول کدام حکم است و ثبت آن باید از چه مسیری انجام شود. <Cite
۲. چرا قرارداد مشارکت در ساخت مشمول توجه ویژه قانون جدید است؟
ماده ۱۵ قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، ماده ۱ قانون پیشفروش ساختمان را اصلاح کرده است. مطابق متن اصلاحشده، هر قراردادی با هر عنوان که به موجب آن مالک رسمی زمین با شخص دیگری مشارکت در ساخت کند، در تعریف پیشفروش ساختمان قرار میگیرد. همچنین قراردادهایی که به موجب آنها شخصی در برابر دیگری متعهد به ساخت و تحویل واحد ساختمانی مشخص میشود و انتقال حقوق و تعهدات ناشی از این قراردادها نیز در این تعریف آمدهاند.
این موضوع از چند جهت برای مالک و سازنده مهم است:
- عنوان قرارداد بهتنهایی تعیینکننده نیست. صرف اینکه توافق را «مشارکت در ساخت»، «توافقنامه» یا عنوان دیگری بنامند، لزوماً ماهیت حقوقی آن را تغییر نمیدهد.
- تعهدات مربوط به واحدهای آینده اهمیت دارند. قرارداد باید سهم و حقوق هر طرف، تعهدات ساخت و نحوه اختصاص واحدها را بهروشنی مشخص کند.
- تنظیم و ثبت رسمی باید از ابتدا بررسی شود. طرفین نباید ثبت قرارداد را به زمان اختلاف یا انتقال نهایی واحدها موکول کنند.
برای آشنایی با ساختار کلی این قرارداد و بندهای ضروری آن، مقاله قرارداد مشارکت در ساخت؛ نمونه فرم خام Word و PDF را مطالعه کنید.
۳. آیا از این پس تمام قراردادهای مشارکت در ساخت باید رسمی ثبت شوند؟
برای پاسخ دقیق، باید میان دو موضوع تفاوت قائل شد: اصلاح تعریف پیشفروش ساختمان و زمان اجرای ضمانتاجرای ماده ۱ قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول.
الف) اصلاح تعریف پیشفروش ساختمان
اصلاح ماده ۱ قانون پیشفروش ساختمان، قرارداد مشارکت مالک رسمی زمین با شخص دیگر برای ساخت را در تعریف پیشفروش ساختمان قرار داده است. بنابراین، نمیتوان صرفاً به دلیل انتخاب عنوان «مشارکت در ساخت» نتیجه گرفت که مقررات مرتبط با پیشفروش ساختمان درباره قرارداد قابل بررسی نیستند.
ب) زمان اجرای ماده ۱ قانون الزام به ثبت رسمی
ماده ۱ قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، اجرای حکم عمومی خود را به گذشت یک سال از راهاندازی رسمی سامانه ساماندهی اسناد غیررسمی موضوع ماده ۱۰ مرتبط کرده است. در عین حال، تبصره ۴ همین ماده مقرر میکند که مفاد ماده درباره املاکی که پس از لازمالاجراشدن قانون برای آنها سند مالکیت حدنگار صادر میشود، از تاریخ صدور آن سند اجرا خواهد شد؛ حتی اگر سامانه موضوع ماده ۱۰ راهاندازی نشده باشد.
در اعلام منتشرشده درباره راهاندازی رسمی سامانه موضوع ماده ۱۰ نیز برای گروههایی از املاک، تاریخهای متفاوتی ذکر شده است؛ از جمله برای املاکی که در بازه زمانی اعلامشده سند حدنگار دریافت کردهاند. بنابراین، برای تعیین وضعیت یک ملک مشخص باید تاریخ صدور سند و اطلاعیه رسمی مربوط به همان گروه بررسی شود.
نتیجه عملی: نمیتوان بدون بررسی وضعیت ثبتی ملک و زمان اجرای مقررات، یک تاریخ واحد برای همه قراردادها اعلام کرد. با این حال، اقدام محتاطانه آن است که مالک و سازنده پیش از امضا، شرایط ثبت رسمی قرارداد را با دفتر اسناد رسمی بررسی کنند و تنظیم قرارداد عادی را جایگزین ثبت رسمی لازم ندانند.
۴. اگر قرارداد مشارکت در ساخت ثبت رسمی نشود، چه اتفاقی میافتد؟
پاسخ به این پرسش به وضعیت زمانی و شمول مقررات بستگی دارد. اگر عمل حقوقی مشمول ماده ۱ باشد و ضمانتاجرای آن درباره ملک و قرارداد موردنظر اجرا شده باشد، ثبتنکردن میتواند باعث شود دعاوی مربوط به عمل حقوقی ثبتنشده و ادله آن، در محدوده مقرر قانونی، در مراجع قضایی، شبهقضایی و داوری قابل استماع نباشند.
این موضوع با بیاعتباری خودکار هر نوشته یا توافق در همه شرایط یکسان نیست؛ بلکه باید نوع عمل حقوقی، تاریخ تحقق آن، وضعیت ملک و مقررات انتقالی بررسی شود. قانون نیز درباره برخی مستندات و اعمال حقوقی پیشین، احکام و استثناهای جداگانه دارد.
برای مثال، تصور کنید مالک و سازنده درباره ساخت یک ساختمان و اختصاص چند واحد به هر طرف توافق کردهاند، اما فقط یک نوشته عادی در اختیار دارند. اگر قرارداد در محدوده اجرای ضمانتاجرای ماده ۱ قرار گیرد، ممکن است در زمان اختلاف، امکان استناد به قرارداد و پیگیری برخی خواستههای حقوقی با محدودیت جدی روبهرو شود.
به همین دلیل، بهتر است طرفین پیش از امضا، وضعیت ثبت قرارداد را روشن کنند؛ نه اینکه پس از بروز اختلاف به فکر تکمیل تشریفات بیفتند.
۵. برای ثبت قرارداد مشارکت در ساخت چه نکاتی را باید رعایت کرد؟
ثبت رسمی، جایگزین تنظیم دقیق مفاد قرارداد نیست. قرارداد باید هم از نظر تشریفات قانونی و هم از نظر تعیین حقوق و تعهدات، شفاف باشد.
۵.۱. وضعیت مالکیت و مشخصات ملک را بررسی کنید
پیش از امضا، مشخصات ثبتی ملک، مالک رسمی، حدود اختیار امضاکنندگان و وجود هرگونه مانع یا محدودیت مؤثر بر معامله را بررسی کنید. اگر ملک متعلق به چند نفر است یا قرارداد از سوی وکیل یا نماینده امضا میشود، حدود اختیار و مدارک مربوط باید بهدقت کنترل شود.
همچنین، انتخاب سازنده صرفاً بر اساس وعدههای مالی یا درصد پیشنهادی سهم، تصمیم مطمئنی نیست. پیشنهاد میکنیم مقاله چگونه سازنده مناسب برای مشارکت در ساخت انتخاب کنیم؟ را نیز مطالعه کنید.
۵.۲. سهم مالک و سازنده را دقیق مشخص کنید
در قرارداد باید سهم هر طرف، نحوه اختصاص واحدها، پارکینگ و انباری و روش تعیین تکلیف تغییرات احتمالی پروژه روشن باشد. عبارتهای کلی مانند «تقسیم طبق توافق بعدی» ممکن است زمینه اختلاف ایجاد کنند.
برای تکمیل این بخش، دو مقاله زیر مفید هستند:
- سهم مالک و سازنده در مشارکت در ساخت چگونه تعیین میشود؟
- نحوه تقسیم واحدها و پارکینگ و انباری در قرارداد مشارکت در ساخت
۵.۳. زمان و شرایط انتقال سند را روشن کنید
اگر قرار است در مراحل مختلف پروژه، سهم یا حقوقی از ملک به سازنده منتقل شود، زمان، شرایط و مدارک لازم برای هر مرحله باید روشن باشد. انتقال سند بدون توجه به پیشرفت واقعی پروژه و تعهدات انجامشده میتواند ریسک مالک را افزایش دهد.
در این زمینه، مقاله انتقال سند ملک به سازنده در قرارداد مشارکت در ساخت را بخوانید.
۵.۴. تعهدات، تضمینها و ضمانت اجرای تخلف را مشخص کنید
تعهدات مالک و سازنده، هزینههای ساخت، کیفیت مصالح، زمانبندی پروژه و آثار تأخیر باید تا حد امکان روشن و قابل ارزیابی باشند. تعیین تضمین مناسب برای تعهدات سازنده و پیشبینی ضمانت اجرای تخلف نیز اهمیت دارد؛ البته نوع و میزان تضمین باید متناسب با قرارداد و شرایط واقعی پروژه انتخاب شود.
برای بررسی جزئیات این موارد، مقالات زیر را ببینید:
- تعهدات مالک و سازنده در قرارداد مشارکت در ساخت
- تضمین اجرای تعهدات سازنده در قرارداد مشارکت در ساخت؛ انواع و نکات مهم
۶. ارتباط قانون جدید با پیشفروش واحدهای ساختمان
از آنجا که تعریف قانونی پیشفروش ساختمان اصلاح شده است، موضوع پیشفروش واحدهای پروژه مشارکت در ساخت باید با دقت بیشتری بررسی شود. مالک و سازنده نباید فرض کنند که توافق خصوصی آنها بهتنهایی برای پیشفروش واحدها کافی است یا اینکه انتقال حقوق به خریدار هیچ اثر ثبتی و قراردادی ندارد.
پیش از پیشفروش، لازم است وضعیت مالکیت و اختیارات فروشنده، مشخصات واحد، تعهدات مربوط به ساخت و تحویل، نحوه تنظیم سند و مقررات لازمالاجرا بررسی شود. جزئیات این موضوع در مقاله پیشفروش واحدها در قرارداد مشارکت در ساخت؛ شرایط قانونی بررسی شده است.
۷. آیا ثبت رسمی، تمام خطرهای قرارداد مشارکت در ساخت را برطرف میکند؟
خیر. ثبت رسمی یک اقدام مهم برای رعایت تشریفات قانونی و کاهش برخی ریسکهای حقوقی است، اما بهتنهایی تضمین نمیکند که پروژه بدون اختلاف پیش برود یا تمام تعهدات طرفین اجرا شود.
برای مثال، ثبت رسمی قرارداد بهخودیخود جایگزین این موارد نیست:
- بررسی صلاحیت و توان مالی سازنده؛
- تعیین دقیق سهمها و مشخصات فنی ساختمان؛
- تعیین تکلیف هزینههای ساخت و تغییرات احتمالی؛
- پیشبینی تضمینها و ضمانت اجرای تأخیر؛
- مشخصکردن شرایط فسخ و مرجع حل اختلاف.
بنابراین، بهترین رویکرد آن است که قرارداد هم از نظر ثبت و تشریفات قانونی و هم از نظر محتوای حقوقی بهدرستی تنظیم شود. صرف استفاده از یک فرم عمومی یا ثبت یک توافق مبهم، لزوماً نیازهای خاص پروژه را پوشش نمیدهد.
۸. پرسشهای متداول درباره قانون الزام به ثبت رسمی و مشارکت در ساخت
آیا قرارداد مشارکت در ساخت از نظر قانون جدید، پیشفروش ساختمان محسوب میشود؟
ماده ۱۵ قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، ماده ۱ قانون پیشفروش ساختمان را بهگونهای اصلاح کرده است که قرارداد مشارکت مالک رسمی زمین با شخص دیگر برای ساخت در تعریف پیشفروش ساختمان قرار میگیرد. با این حال، آثار دقیق این حکم در هر پرونده باید با توجه به متن قرارداد و مقررات قابل اعمال بررسی شود.
آیا قرارداد عادی مشارکت در ساخت دیگر هیچ اعتباری ندارد؟
نمیتوان چنین حکم کلیای صادر کرد. آثار ثبتنکردن به شمول ماده ۱، زمان اجرای آن درباره ملک موردنظر و مقررات انتقالی بستگی دارد. در موارد مشمول ضمانتاجرای ماده ۱، محدودیتهای مهمی برای استماع دعاوی و ادله مربوط به عمل حقوقی ثبتنشده پیشبینی شده است.
آیا ثبت رسمی قرارداد، انتقال سند به سازنده را هم الزامی میکند؟
ثبت رسمی قرارداد و انتقال مالکیت، دو موضوع متمایز هستند. ثبت قرارداد بهخودیخود به معنای انتقال فوری مالکیت تمام یا بخشی از ملک به سازنده نیست. زمان و شرایط هر انتقال باید با توجه به توافق طرفین و مقررات لازمالاجرا تعیین شود.
برای اطمینان از وضعیت اجرای قانون درباره ملک خود چه باید کرد؟
تاریخ صدور سند مالکیت حدنگار، وضعیت ثبتی ملک، ماهیت قرارداد و زمان اجرای مقررات مرتبط باید بررسی شود. برای تصمیم قطعی، از دفتر اسناد رسمی یا وکیل متخصص در امور املاک استعلام بگیرید؛ بهویژه اگر قرارداد قبلاً بهصورت عادی امضا شده یا ملک دارای وضعیت ثبتی خاصی است.
جمعبندی
قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، بهویژه از طریق اصلاح تعریف پیشفروش ساختمان، بر نحوه تنظیم و ثبت قراردادهای مشارکت در ساخت اثر مهمی گذاشته است. مالک و سازنده باید پیش از امضا، علاوه بر توافق درباره سهمها و تعهدات، وضعیت ثبتی ملک و الزامات قانونی ثبت قرارداد را نیز بررسی کنند.
نکته تعیینکننده این است که زمان اجرای ماده ۱ و ضمانتاجراهای آن برای همه املاک لزوماً یکسان نیست؛ به همین دلیل، وضعیت سند و مقررات انتقالی باید در هر پرونده جداگانه بررسی شود.
اگر قصد تنظیم قرارداد دارید، بهتر است از نمونه قرارداد مشارکت در ساخت و توضیحات مربوط به آن در ایران کارگاه شروع کنید و پیش از امضا، مفاد آن را متناسب با وضعیت ملک و الزامات ثبت رسمی بررسی نمایید.
تذکر حقوقی: این مطلب با هدف آگاهی عمومی تهیه شده است و جایگزین بررسی اسناد ملک، متن قرارداد و مقررات لازمالاجرا توسط وکیل یا دفتر اسناد رسمی نیست.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.